Maroko dzieli świat na trzy grupy i to, do której należysz, zdecyduje ile czasu spędzisz na formalnościach. Największa grupa wchodzi bez wizy i pozostaje na 90 dni. Druga grupa, dotąd dziesięć narodowości, składa wniosek o e-wizę przez stronę internetową. Wszyscy inni załatwiają wizę w konsulacie, chyba że mają już wizę lub kartę pobytu z kraju, którego Maroko uznaje.
Warto wiedzieć, w której grupie jesteś, zanim coś zarezerwujesz, bo ta odpowiedź wpływa na układanie planu. Wizę z konsulatu trudno załatwić tydzień przed wylotem, a jeśli jej nie potrzebujesz, nie musisz jej w ogóle brać pod uwagę.
Która grupa dotyczy twojego paszportu
Lista krajów zwolnionych z wizy jest długa i głównie europejska i zachodnia, ale nie tylko. Obejmuje wszystkie państwa Unii Europejskiej, Islandię, Liechtenstein, Norwegię, Szwajcarię, wszystkie sześć krajów Zatoki Perskiej, Wielką Brytanię, Stany Zjednoczone, Kanadę, Australię i Nową Zelandię. Wchodzą na nią także Japonia, Korea Południowa, Singapur, Malezja, Brazylia, Argentyna, Chile, Meksyk, Rosja, Chiny, Tunezja, Turcja oraz spora liczba mniejszych krajów, z których pełną listę publikuje konsulat.
Ponadto dziesięć narodowości może bezpośrednio złożyć wniosek o e-wizę: Benin, Brunei, Kambodża, Gwatemala, Indie, Izrael, Jordania, Laos, Tajlandia i Wietnam. Pozostali muszą uzyskać wizę wydaną wcześniej przez konsulat.
Jest jednak furtka dla tej ostatniej grupy: jeśli posiadasz ważną wizę lub kartę pobytu ze strefy Schengen, Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii, Irlandii, Japonii, Nowej Zelandii lub Zjednoczonych Emiratów Arabskich, możesz ubiegać się o warunkową e-wizę zamiast wizyty w konsulacie. Ale jest ważny szczegół: liczy się tylko wiza fizycznie wbita w paszport czy fizyczna karta pobytu, elektroniczne pozwolenie nie wystarczy. Obywatele Iranu, Kosowa, Palestyny, Syrii, Tajwanu i Tuvalu nie mogą korzystać z drogi e-wizowej wcale.
E-wiza i co się z tym wiąże
System e-wiza wystartował 10 lipca 2022 r. i zrobił to, co zwykle robią takie systemy: przeniósł kolejkę z okienka w konsulacie do formularza online. Wnioskujesz przez oficjalny portal, wpisujesz dane paszportowe, daty podróży i adres noclegu, opłacasz i podróżujesz z decyzją. Nie kupuj e-wizy od nikogo poza marokańskim rządem, istnieje tylko oficjalny portal.
90 dni i co później
90 dni to standardowy okres pobytu i jest on dość hojny, dwa tygodnie w Marrakeszu plus tydzień na pustyni to nie wszystko. Kilka krajów z listy bezwizowej ma zamiast tego 60 lub 30 dni, więc jeśli planujesz dłuższy pobyt na paszport nieschodniowo-europejski, amerykański czy japoński, sprawdź dokładnie, zanim ułożysz trasę.
Dłuższy pobyt załatwia się na miejscu. Brytyjskie MSZ informuje, że trzeba wtedy poprosić o przedłużenie pobytu na komisariacie policji w Maroku i najważniejsza jest tu logistyka: zgłoś się zanim upłynie 90 dni, zabierz paszport ze stemplem wjazdowym i dokument potwierdzający miejsce zamieszkania. To także moment, gdy stempel graniczny przestaje być tylko formalnością: wyjazd bez niego bywa bardzo kłopotliwy, dlatego sprawdź od razu przy okienku, czy masz stempel w paszporcie.
Czego granica wymaga na starcie
Zasada paszportowa to coś, z czym podróżni mają najwięcej problemów. Twój paszport musi być ważny co najmniej trzy miesiące po dacie wjazdu; to mniej niż wymagane przez wiele krajów sześć miesięcy, ale więcej niż mają dokumenty bliskie końca ważności. Uszkodzony paszport to realne zagrożenie: Marokańczycy odmawiali wjazdu osobom z popękanym, wilgotnym lub podniszczonym dokumentem, więc lepiej wymienić taki paszport jeszcze przed podróżą.
Na granicy pojawiają się jeszcze dwa tematy. Gotówka o równowartości 100 000 dirham lub więcej, czyli ok. 8 000 £, musi być zadeklarowana przy wjeździe lub wyjeździe. Jeśli przylatujesz z kraju, gdzie występuje polio, musisz mieć świadectwo szczepienia. Oba te wymogi są bardzo rzadkie, większość turystów ich nie spotyka, ale zaskoczyć mogą właśnie przy okienku.
Tranzyt i długie przesiadki
Zmiana samolotu w Casablance jest prostsza niż podpowiada lektura zasad wizowych. Tranzyt bez wizy dotyczy każdej narodowości na lotnisku Mohammed V, jeśli pozostaniesz w międzynarodowej strefie tranzytowej i kolejny lot wylatuje w ciągu 24 godzin. W momencie gdy musisz odebrać bagaż, zmienić lotnisko lub wyjść poza strefę, wjeżdżasz do Maroka i wtedy obowiązują cię standardowe reguły twojego paszportu.
Przy długich przesiadkach jest osobna opcja. Pasażerowie Royal Air Maroc z międzylądowaniem między 8 a 24 godzinami mogą otrzymać pozwolenie na czasowy wjazd do hotelu opłaconego przez linie. Wyjątkiem pozostają obywatele Nigerii, którzy potrzebują wizy nawet na wyjście ze strefy tranzytowej. Powyżej 24 godzin najczęściej wymagana jest wiza tranzytowa, zazwyczaj na 72 godziny. Osoby chcące wykorzystać długi transfer na zwiedzanie miasta muszą złożyć wniosek o wizę turystyczną lub e-wizę.
Przed lotem i po wylądowaniu
Wiza to tylko część formalności na granicy. Druga to rejestracja marokańskiej karty SIM na dokument tożsamości, dla turysty oznacza to paszport pokazany na miejscu, w punkcie operatora. Co obejmuje karta SIM w Maroku wyjaśnia ile to trwa i ile kosztuje, a podróżna eSIM pozwala uniknąć stania w kolejce, bo nasze plany do Maroka instalują się same i nie wymagają żadnej rejestracji.
Powyższe zasady obowiązują we wrześniu 2026 i mogą się zmienić: lista krajów bezwizowych jest rozbudowywana, a nowa autoryzacja podróżna obejmie w przyszłości więcej osób. Warto regularnie sprawdzać zalecenia swojego rządu i oficjalne informacje konsulatu Maroka, nie polegaj na blogach pisanych lata wcześniej.