Hermanus: ścieżka klifowa i sezon wielorybów

Hermanus to miasto liczące około sto tysięcy mieszkańców, położone na południowym wybrzeżu Przylądka, półtorej godziny jazdy od Kapsztadu, i z jedną wyraźną atrakcją: Zatoka Walkera, tuż przed miastem, to miejsce, gdzie wieloryby biskajskie południowe rodzą młode. Przypływają od czerwca do listopada, a ponieważ zatoka jest płytka i osłonięta blisko brzegu, podpływają naprawdę blisko: tak blisko, że przy klifach powstała ścieżka piesza, a całe zjawisko stało się lokalną atrakcją.

Miejscowość pierwotnie nosiła nazwę Hermanuspietersfontein, którą poczta uznała za zbyt długą, więc skrócono ją w 1902 roku. Hermanus to także znane miejsce na emeryturę, z czego wynika spokojny, uporządkowany klimat i dobry wybór restauracji, pensjonatów oraz kawiarni.

Wieloryby i ich powody, by tu przypływać

Wieloryby biskajskie południowe żerują latem na południowym oceanie, a zimą odpoczywają przy cieplejszym wybrzeżu, gdzie samice rodzą, a młode nabierają masy przed długą drogą na południe. Jednym z miejsc, które wybierają, jest Zatoka Walkera i okolice. Efekt jest widoczny z brzegu: wieloryb z młodym przewraca się, uderza ogonem albo unosi płetwę tuż przy skałach, bywa, że nawet na sześćdziesiąt metrów od lądu.

Szczyt sezonu przypada na wrzesień i październik. Poza nim przez cieśninę przepływają długopłetwce oceaniczne i wieloryby Bryde’a, a delfiny pojawiają się przez cały rok, więc w zatoce prawie nigdy nie jest pusto, ale słynne w Hermanus obserwacje z lądu to drugie półrocze.

Ścieżka klifowa, cała atrakcja

Ścieżka klifowa ciągnie się przez około dwanaście kilometrów wybrzeża, od nowego portu na zachodzie do laguny na wschodzie. Jest płaska, otwarta całą dobę i bezpłatna. Po drodze są ławki, zejścia na punkty widokowe oraz sygnalista dmący w róg z kelpu, kiedy pojawia się wieloryb, to cała infrastruktura, reszta to skały, morze i czasem wieloryb.

Jeśli masz tylko godzinę, przejdź część centralną między starym portem a Gearings Point, bo tu jest najwięcej punktów widokowych i największa szansa na spotkanie zwierzęcia. Jeśli masz ranek, zrób całość i zjedz śniadanie w połowie drogi. Zabierz lornetkę: wieloryby bywają bardzo blisko, ale czasem trzeba ich wypatrywać, a różnica między rozbryzgiem wody a wielorybem to kwestia soczewek.

Obserwacja wielorybów i reszta wybrzeża

Hermanus jest znane, ale wieloryby można obserwować w całej zatoce i wzdłuż całego wybrzeża po obu jej stronach. Punkty w De Kelders i Gansbaai, dwadzieścia minut na wschód, są spokojniejsze, a także skuteczne. Klify w Betty’s Bay i Rooi-Els na zachód mają swoje ścieżki i własne wieloryby. Obie drogi nadbrzeżne, R44 i R43-biegną przez te miejsca.

Obserwacja z łodzi jest dostępna (wymaga pozwolenia) i pozwala spojrzeć z poziomu wody, ale nie z góry. To dobry wybór, jeśli chcesz być blisko zwierzęcia, ale nie masz pewności, że je zobaczysz: łodzie muszą zachowywać dystans, a wieloryb zaintrygowany ścieżką z klifu zwykle zignoruje silnik. Obserwacje z lądu sprawiły, że miasto ma sygnalistę zamiast floty łodzi.

Wieloryb biskajski południowy to ten gatunek, na który warto zwrócić uwagę: duży, powolny, aktywny przy powierzchni, często wychyla ogon, przewraca się, a czasem podpływa z młodym niemal pod same skały. To jego zachowanie sprawia, że ludzie tu wracają.

Co jeszcze jest w Hermanus

Stary Port to niewielkie muzeum i historyczne centrum dawnej wioski rybackiej. Grotto i Voëlklip to kąpieliska, z których Grotto ma Błękitną Flagę i długą piaszczystą plażę. Fernkloof, rezerwat na wzgórzu za miastem, oferuje spacery w fynbosie z widokiem na zatokę, dobra opcja, jeśli wieje i wieloryby trudno wypatrzyć.

W głębi lądu jest dolina Hemel-en-Aarde (niebo i ziemia), obszar winiarski o chłodnym klimacie, słynący z Pinot Noir i Chardonnay, z licznymi punktami degustacyjnymi dwadzieścia minut jazdy od wybrzeża. To powód, by zostać w Hermanus choć jedną noc.

Dojazd i kiedy jechać

Dojazd z Kapsztadu to około 120 kilometrów. Najszybciej pojedziesz najpierw N2, potem R43; trasa widokowa wiedzie wzdłuż wybrzeża R44 przez Gordon’s Bay, Betty’s Bay (gdzie jest kolonia pingwinów w Stony Point) i Kleinmond, co wydłuża czas, ale daje ładniejsze widoki. Pociągi tu nie pomagają i nie warto próbować.

Festiwal wielorybów pod koniec września zapełnia całe miasto już od lat. Jeśli chcesz w nim uczestniczyć, rezerwuj nocleg z dużym wyprzedzeniem; jeśli nie, omijaj ten weekend, a warto przyjedź w tygodniu. Wieloryby festiwalu nie znają, a na ścieżce klifowej o siódmej rano w październiku nie ma tłumów.

Hermanus to najwygodniejsze miejsce na spotkanie dzikiej przyrody w RPA: bez bramy, biletu, przewodnika, łodzi, tylko ścieżka wzdłuż klifu i wieloryby w zatoce poniżej. warto przyjechać we wrześniu lub październiku, mieć lornetkę i zostać na noc, żeby dolina i poranny spacer były częścią wyjazdu.